«لی جائه-میونگ» هرگز روز نخست کاریاش را اینگونه تصور نمیکرد. پس از پیروزی در انتخابات ریاستجمهوری کرهجنوبی در سوم ژوئن (۱۳ خرداد ۱۴۰۴)، کارکنان ریاست جمهوری صبح روز بعد وقتی به دفاتر جدید خود در مرکز سئول وارد شدند با اتاقهایی پر از زباله و میزهایی روبهرو شدند که اگرچه مانیتور داشتند اما رایانهها تماما در گوشهای تلنبار شده بود. حتی باز کردن قفل درها و یافتن سادهترین لوازم اداری هم دشوار بود. لی، ۶۱ ساله، در اولین و تنها گفتوگوی خود با یک رسانه غربی پس از رسیدن به مقام ریاست جمهوری، به مجله تایم گفت: «آن دوره بسیار شلوغ و آشفته بود. فکر میکردم پیشاپیش آمادگی زیادی داریم، اما کافی نبود». پشت این همه آشفتگیها، «یون سوک-یول»، سلف او قرار داشت که با اعلام حکومت نظامی در دسامبر، این کشور ۵۰میلیونی آسیای شرقی را به مدت ۶ماه به فلج سیاسی کشاند؛ دورهای که سرانجام با استیضاح او ، سپس برگزاری انتخابات زودهنگام و پیروزی «لی» پایان یافت.