از ابتدای دهه۱۳۹۰ تاکنون، عوامل مختلفی منجر به افزایش نرخ فقر و شکاف فقر در کشور شده است. از ابتدای دهه مذکور تا سال ۱۴۰۲ نرخ فقر بیش از ۱۰ واحد درصد افزایش یافته و در نرخ ۳۰درصد تثبیت شده است. همزمان با جهش نرخ فقر در کشور، دولتهای مختلف در تلاش بودهاند تا با تخصیص اعتبارات حمایتی در قالب یارانههای انرژی و یارانههای نقدی که ماهیتی فراگیر دارند، از افزایش نرخ فقر جلوگیری کنند؛ با این حال در رسیدن به این هدف ناموفق بودهاند. در لایحه بودجه سال جاری، ۹۲۳ هزار میلیارد تومان یعنی حدود ۱۷ درصد از بودجه عمومی دولت، بهعنوان اعتبارات حمایتی تخصیص داده شده است. در چنین شرایطی پرسشی که وجود دارد این است که چرا با وجود تخصیص اعتبارات حمایتی چشمگیر، نرخ فقر در ایران کاهش نمییابد؟