لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ را میتوان از آن نوع بودجهای دانست که دولت سعی کرده است برخلاف دولتهای گذشته واقع نگری را جایگزین آرمانگرایی کند. شاید از همین رو است که رشد بودجه عمرانی در لایحه بودجه سال آینده نسبت به سال جاری تقریبا صفر است؛ زیرا میداند با توجه به شرایط فعلی اقتصاد و سیاست کشور امکان…
ترافیک تهران راهحل زودبازدهی ندارد. شرایط روزبهروز بدتر میشود. همه با آن درگیرند و کسی کمترین امیدی به بهبود آن ندارد. خودروها هجوم آورده به خیابان، راهها بسته، شهروندان سرگردان و همه از این وضعیت خسته. تناقضهای سختی هم در این بین بروز میکند؛ دولت فکر میکند اگر بنزین را گران کند، تقاضای…
ترافیک تهران راهحل زودبازدهی ندارد. شرایط روزبهروز بدتر میشود. همه با آن درگیرند و کسی کمترین امیدی به بهبود آن ندارد. خودروها هجوم آورده به خیابان، راهها بسته، شهروندان سرگردان و همه از این وضعیت خسته. تناقضهای سختی هم در این بین بروز میکند؛ دولت فکر میکند اگر بنزین را گران کند، تقاضای سفر با خودروی شخصی و تاکسی اینترنتی کم میشود، اما بنزین را گران میکند و ترافیک بدتر میشود. کارشناس میگوید؛ اگر میخواهید راحتتر در شهر تردد کنید، باید کمتر از خودروی شخصی استفاده کنید. شهروند اما بهوضوح میبیند اگر میخواهد راحتتر برود و بیاید، دقیقا باید از خودروی شخصی استفاده کند. انگار در یک بازی دوسر باخت گیر کردهایم؛ مگر اینکه چیزی در کل معادله تغییر کند.
بودجه، فراتر از یک سند حسابداری، آینه نگاه دولت به اقتصاد است. مقایسه بودجه پیشرو با سالهای گذشته نشان میدهد دولت در حال عبور از فاز فشار بر شرکتها و رانتپاشی ارزی و انرژی است؛ مسیری که در سالهای قبل با دستاندازی به سود بنگاهها و انتقال کسری بودجه به ترازنامه شرکتها دنبال میشد. تغییر این رویکرد، مهمترین پیام بودجه جدید و شاید ناگزیرترین تصمیم اقتصادی دولت است.