زنگ خطربرای زنجیره فولاد
دنیای اقتصاد- بندرعباس-در همین حال، صادرات کنسانتره سنگ آهن از بندر شهیدرجایی با حجم قابل توجهی در جریان است،
این در حالی است که تولیدکنندگان داخلی فولاد برای تأمین مواد اولیه خود با مشکل مواجه هستند. به گفته احسان دشتیانه، عضو هیئت مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد، کامیونها بهطور پیوسته کنسانتره را به سمت بندرعباس حمل میکنند، در حالیکه تولیدکننده داخلی توان تامین مواد اولیه را ندارد.
شکاف قیمتی و سود دلالی
دشتیانه در ادامه بااشاره به شکاف قیمتی قابل توجه در معاملات کنسانتره گفت: هر کیلو کنسانتره به قیمت ۴۲۰۰ تومان صادر میشود، اما همین محصول به تولیدکننده داخلی حتی با قیمت ۵۸۰۰ تومان نیز فروخته نمیشود. این تفاوت قیمت، به گفته وی، ناشی از سود دلالها در بازار تفاضلی ارز نیمایی و آزاد است.
گرانفروشی به تولیدکنندگان
وی با طرح این پرسش که «چرا کنسانتره را ۵۰ درصد گرانتر به تولیدکننده داخلی میدهند؟»، بر لزوم بازنگری در سازوکار قیمتگذاری تأکید کرد. همچنین، او از افزایش خرید تولیدکنندگان فولاد پس از اعمال فرمول جدید قیمتگذاری کنسانتره در هفته گذشته خبر داد، امری که نشاندهنده حساسیت بازار به تغییرات قیمتی است.
چالشهای ساختاری
دشتیانه بااشاره به مسئله دسترسی نابرابر به ارز نیز اظهارداشت: تولیدکننده فولاد مجبور است ارز خود را با نرخ تالار اول بفروشد، اما مواد اولیه را باید از بازار آزاد تهیه کند. این ناهماهنگی در سیاست ارزی، هزینه تولید را افزایش داده و توان رقابتی صنعت فولاد را تضعیف میکند.
وضعیت کنونی صنعت فولاد، بهوضوح نشاندهنده تناقضی جدی در سیاستهای صادراتی و تأمین نیازهای داخلی است. از یک سو، تعطیلی واحدهای تولیدی به دلیل کمبود مواد اولیه، و از سوی دیگر، صادرات مقادیر قابل توجهی از همان مواد، زنگ هشدار را برای برنامهریزان صنعتی به صدا درآورده است. اگر هدف، تقویت تولید داخلی و کاهش وابستگی است، لازم است سازوکارهای قیمتگذاری، تخصیص ارز و سیاستهای صادراتی بازنگری شوند. اتخاذ رویکردی متوازن که هم به صادرات توجه کند و هم نیازهای تولید داخلی را مدنظر قرار دهد، میتواند راهکار برونرفت از این چالش باشد.
